Rozdział 1 . Zapada noc

Samotność mnie buduje
Miłość mnie załamuje

Nikt nie myśli się coś takiego może go spotkać .
Nikt nie myśli o tym , że pewnego dnia stanie w deszczu na cmentarzu i spod morza czarnych parasoli będzie obserwować rodziców chowanych do ziemi . Rodziców , którzy już nigdy nie wrócą .
  Coś takiego mi się przytrafiło .
  Mówią , że to wypadek . Ale tylko jak znam prawdę. 
   Stoje więc na brzegi wykopanej dla nich głębokich dziury .
Wiem , że zostali zamordowani , ale wiem także , że nikt , kompletnie nikt w to nie uwierzy .
   Nigdy nie porzuce walki , która spadła na moje barki . Raczej dam sie pogrzebać koło mamy u taty , moich odważnych rodziców , którzy setki wz będzie z dewizą rodziny Salvatore  : Nie pozwól im się panoszyc.
  Moi rodzice byli łowcami . Podobnie jak ich rodzice dziadkowie . Wszyscy nasi przodkowie od setek lat idą za tym samym powołaniem .
  Ją muszę pójść w ich ślady . Już tylko ją mogę dotrzymać obietnicy . Nie ma innych oprócz mnie .
Nazywam się Grace Salvatore.

.......

Oto pierwszy a już następny będzie dzisiaj . Ale trochę pozniej . Napiszcie w komentarzach czy jest wszystko dobrze i podoba się wam jak naradzie fabuła..:) pozdrawiam:)

Prolog

Przechadzał się ciemnymi uliczkami Los Angeles. Światło z latarni ulicznych prawie wcale tu nie docierało. Przejście ośiwtlały tylko przebłyski światła w oknach pobliskich domów. Asfalt był lekko mokry. Pod jego butami woda rozpryskiwała się. Jemu to jednak nie przeszkadzało. Obracał pierścień w dłoniach zastanawiając się jaką ma ukryta moc w sobie. Musiał mieć jakąś. Nie wyglądał na zwykłą błyskotkę. Był masywny a na nim wyrzeźbione były pętle i zawijas tworzące smoka o błękitnych jak bezchmurne niebo oczach. Może to tylko moje wyobrażenie, pomyślał. To zwykły pierścień stwierdził po chwili namysłu. Pewnie pochodzi z dawnej epoki dlatego tak wygląda.Niezwykle i pięknie. Z zamyślenia wyrwał go odgłos stukania butów. Ktoś szedł za nim. Odwrócił głowę do tyłu i w jednej sekundzie został przyparty do ściany. Szybkim ruchem włożył pierścień na palec z myślą że może dzięki temu przeżyje. -Wreszcie się spotkaliśmy- Wyszeptał nieznajomy.- Bardzo długo czekałem. -Kim jesteś? -Zapytał przestraszony chłopak. -:Przyszedłem by oznajmić ci kim tak na prawdę jesteś. -Wiem kim jestem- Zasyczał wściekły. Oczy nieznajomego intensywnie wpatrywały się w nastolatka. Zupełnie jakby widział w nim jakąś bliską sobie osobę której zaraz miał powiedzieć cos co zburzy cały jej świat. -Wierzysz w wampiry i wilkołaki?- Zapytał nagle mężczyzna. Chłopak roześmiał się. Chodź tak na prawdę nie powinno mu być do śmiechu. Nie znajomy w każdej chwili mógł mu co zrobić złego. Mężczyzna sięgną do prawej dłoni chłopaka.- Piękny- wyszeptał jeżdżąc palcem po kawałku metalu. -Jak chce mnie pan poderwać to radzę dać sobie spokój.- Powiedział z niesmakiem. -Dowcipny jesteś- Uśmiechną się.- Zupełnie jak twój ociec. -Znał pan mojego ojca? -Tak...ale wolałbym o nim nie rozmawiać. To nie pora na sentymenty. -Cholera. Więc czego chcesz ode mnie człowieku? Chcesz kasy? Mam przy sobie tylko 20 dolców. Mogę ci dać jeszcze telefon i ten bezużyteczny pierścień- Wyją z kieszeni pieniądze i telefon. Z palca zdjął pierścień. -Pod żadnym pozorem nie możesz oddawać tego pierścienia! -Czemu niby? Jest mój i mogę z nim robić to tylko chcę. -W tedy czeka cię śmierć. Po za tym ojciec nie byłby zadowolony z takiej myśli o TYM pierścieniu. -Mój ojciec mnie zostawił i już nie obchodzi mnie jego zdanie.- Odrzekł arogancko. zawsze taki był gdy byłam owa o jego ojcu. Znienawidził go przez ten cały czas. Zostawił go samego jako pięcio latka! Co innego gdyby był starszy! W tedy zawsze czekał kiedy ojciec po niego wróci. Zawsze! Co noc nawet gdy mieszkał u Gloom’ów! Co wieczór siedział na parapecie w pokoju i czekał na jakaś wiadomość od ojca! Ale ten nie zjawił się ani razu! Przez całe siedem lat! Mieszkał z praktycznie obcymi ludźmi którzy traktowali go jak własne dziecko ale on nigdy nie czuł się tam jak w prawdziwej rodzinie. -Zadałem ci pytanie. Wierzysz w wampiry, wilkołaki i inne stworzenia matki nocy? -Nie! To jest dobre dla rozwydrzonej młodzieży która sama nie wie czego chce! -Więc powinieneś zmienić tok myślenia i uwierzyć w ich istnienie Nocny Łowco!

________________________________
Więc oto prolog . Co o nim myślicie? Piszcie w komentarzach . Podawajcie swoje innych blogi napewno zajrze .